Bilmiyorum,gerçekten bilmiyorum

Bu konu apocaxped tarafından 3 ay önce açıldı, 129 kere okundu ve Henüz Cevap Yok.
apocaxped
ÇAVUŞ
Üyelik Zamanı: 4 ay önce
Konu Sayısı: 10
Yanıt Sayısı: 0
3 ay önce

Çok çaresiz kaldım.
Üç yıl önce eşimle anlaşarak ayrıldık. İki kızımla yeni bir yaşam kurduk. Çalışıyorum ben.Bu arada Kızıl sonya ya öngörüsü için teşekkür ederim.amiba ya fal atmıtım öncsinde ve ne olup bitecekse hepsini bana önceden söyledi.Çocuklarım aramızdaki sorunların farkındaydı ve onlar da boşanmamızı istedi. Büyük kızım yirmi bir, küçük kızım on altı yaşında. Küçük kızım çocukluğundan itibaren çok zor ve problemli bir çocuktu. Bir yıl önce bir erkek arkadaşım oldu. Uzun yıllardır sevgiyle ilgili her şeyi rafa kaldıran ben bu sevgiyle kendime sarıldım. Bu ilişkiden çocuklarımın elbette haberi olmadı. Uygun görmedim. Evimle bu ilişkiyi hiçbir şakilde birbirine karıştırmadım. Sonra hayatımın en korkunç dönemi başladı. Küçük kızım hep beni didikleyen, sorgulayan bir çocuktu. Yaşadığım ilişki bitti. Ben hayatıma sarıldım. Yazan bir insanım. Küçük kızım sosyal hesaplarımı kırıp takip etmiş, günlüklerimi gizlice alıp okumuş. Yalancılıkla suçladılar beni. Onlara yalan söylemedim..Sadece her şeyi açıklamak zorunda mıyım, dedim. Gerek görmediğim için anlatmadım. Anlatsaydın seni anlardık dediler. Asla anlamayacaklardı. Günlerce, aylarca canımı sözleriyle yaktılar ve ikisi de beni terkedip babalarına gitti. Bulunduğum şehirde sadece onların eğitimi bölünmesin diye kalıyorum. Şimdi iki aydır hiçbir şekilde benimle iletişim kurmuyorlar. Günlerce çok kötü mesajlar attı küçük kızım. Psikolojim alkak bullak oldu. Engelkemek zorunda kaldım. İşime adapte olamıyorum. Tayin isteyip istememekte kararsızım. Başlangıçta aradım, açmadılar. Hakaret dolu mesajlara günlerce ağladım ve ağlıyorum. Ne yaparsam yapayım hiçbir düşüncelerini benim hakkımda değiştirmeyeceklerini anladım. Yalancılık, pislik kadın, benimle hukuksal dışında hiçbir ilişkinin olamaz diyen küçük kızımın daha da ağır ithamlarıyla bittim. Canım çok yandı. Kötü bir şey yaşamadım. Beni seven bir erkekle bir arkadaşlığım oldu. Yalnızdım. Yoğundum. Bütün bu ağır sözlerden sonra küçük kızım benden vereceksin şeklinde aylık para istedi..o kadar kızgın, yaralı, öfkeliydim ki..asla yazdım..şu an yalnız yaşıyorum. İşime sarıldım. Her akşam kalbimi sakinleştirmeye çalışıyorum. Onların ergen ve genç olduklarını, bunların geçeceğini düşünerek sakşnleştiriyorum kendimi. Geçecek elbet. Bu kadar ağır hakaretleri hakedecek ne yaptım diye soruyorum kendime. Birini sevdim. Sevmemeliydim. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bir iki arkadaşım var paylaştığım. Rahat bırak diyorlar. Ne kadar yıprandığımı gördüler. Onlar olmasaydı çıkamazdım sanırım. Çocuklarımı seviyorum. Onlar için on beş yıl sorunlu giden bir evliliği tuttum. Bilmiyorum….Hiç…

Cevap Eklemek için Giriş Yapmalısınız.
Forumda Kimler Online (Şu anda 1 kişi Online)
  • ADMINISTRATOR (3)